« بگو - اى پيغمبر - بيائيد تا من آنچه را كه خداوند شما بر شما حرام نموده است ، براى شما بخوانم : آنكه هيچ چيزى را شريك خدا قرار ندهيد ! و به پدر و مادرتان احسان نمائيد ! و اولاد خود را از ترس فقر و ضعف اندوخته و از بين رفتن سرمايه نكشيد ! زيرا كه ما هستيم كه شما و آنان را روزى ميدهيم . » - تا آخر آيه . و همچون آيه : وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً . « 1 » « و فرزندان خود را از ترس تهيدست شدن و از بين رفتن سرمايه ، و حمله ور شدن سلطان فقر و فلاكت نكشيد ! زيرا كه ما ايشان و شما را روزى ميدهيم ؛ حقّاً كشتن آنان گناهى بزرگ و خطائى سترگ است . » و همچون آيه : وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ . « 2 » « و زمانيكه از مَوْءُودَة ( بچّه‌اى كه زنده در زير خاك دفن كنند ) پرسيده شود كه : به چه جرمى و جنايتى او كشته شده است ؟ » اينها همه آياتى است كه دلالت بر حرمت قتل فرزند دارد ؛ خواه فرزند بزرگ باشد خواه كوچك ، خواه پسر باشد خواه دختر ، خواه ناقص الخلقه و عقب افتاده باشد خواه تامّ الخلقه و كامل . و عليهذا بچّه‌اى كه از مادر متولّد گردد و نابينا و يا ناشنوا و يا مقطوع اليد ، و يا ديوانه و مجنون باشد ، و يا به هر گونه عيبى از عيوب و نقصى از نقائص مبتلا باشد ، نه پدر و نه مادر ، و نه دولت و نه حاكم ، و نه هيئت پزشكى و نه غيرهم ، حقّ كشتن و از بين بردن اين بچّه را ندارند ؛ خواه بوسيله آلت قتّاله باشد ، خواه بوسيله تزريق داروى سمّى ، خواه بوسيله استنشاق گاز ، خواه بوسيله ذوب نمودن در اسيد ، خواه بوسيله اشعّه‌هاى مهلكه ، و خواه به هر وسيله ديگرى كه

--> ( 1 ) آيه 31 ، از سوره 17 : الإسرآء ( 2 ) آيه 8 و 9 ، از سوره 81 : التّكوير